Αλκυόνη

Αλκυόνη (Alcedo atthis)
Πετά με γρηγοράδα πάνω από το νερό. Φωλιάζει σε όχθες ποταμών, αλλά θα τη δούμε να ψαρεύει και σε θάλασσες, λίμνες και λιμνοθάλασσες. Χάρισε το όνομα τις στις χειμωνιάτικες «Αλκυονίδες ημέρες» παρόλο που κανονικά γεννά την άνοιξη.

Αυτό διάβαζε στην εφημερίδα του ο Ευστάθιος Μάστορης όταν δέχτηκε δολοφονική επίθεση με περίστροφο. Καθόταν στο κάθισμα του λεωφορείου και ο θάνατος του ήταν ακαριαίος. Πάνω του δε βρέθηκε εισιτήριο. Δεν είχε καν πληρώσει για τη φονική διαδρομή.

Ξετυλίγοντας το κουβάρι της ιστορίας του Ευστάθιου Μάστορη έχουμε τα εξής δεδομένα:
-Δεν υπάρχει κανένας καταγεγραμμένος ως εχθρός του
-Μάλλον περνιότανε για φιλήσυχος άνθρωπος και μάλλον περνούσε αδιάφορος
-Είχε χηρεύσει 2 χρόνια πριν και ζούσε μόνος του. Ερωτική ζωή δεν είχε έκτοτε.
-Αποκλείεται λοιπόν κάποιος να τον περίμενε για να το δολοφονήσει
-Την παραπάνω πρόταση ενισχύει το γεγονός πως είχε να μπει σε λεωφορείο χρόνια και συμπτωματικά το χρησιμοποίησε εκείνη τη μέρα για να αποφύγει τον καύσωνα. Το αυτοκίνητο του δεν είχε κλιματισμό.
-Τα διπλανά από αυτόν καθίσματα ήταν κενά. Δε μπορείς να πεις πως ήταν άλλος ο στόχος της επίθεσης.
-Οι γνωστοί και φίλοι του απέκλεισαν κάθε πιθανότητα να έχει κρυφές δραστηριότητες ή παράλληλη ζωή.
-Φυσιογνωμικά δεν ομοίαζε σε κανέναν κακοποιό.

Ο φόνος του χαρακτηρίστηκε ατύχημα. Η στάση του λεωφορείου ονομάστηκε εις μνήμην του «Στάση Μάστορη», παρόλο που o OΑΣΑ αρχικά αντιδρούσε γιατί από τα μέσα είχε γίνει γνωστό πως το θύμα δεν είχε πληρώσει εισιτήριο και θα ήταν λάθος παράδειγμα.

Λίγο καιρό μετά παρόμοιες δολοφονίες συνέβησαν σε καθημερινούς ανθρώπους. Χωρίς προφανή κίνητρα, χωρίς λόγο. Το φαινόμενο ονομάστηκε «Τυφλά χτυπήματα» και τα εγκλήματα παρέμεναν ανεξιχνίαστα. Ωσπου κάποια στιγμή συνελήφθη κάποιος που ομολόγησε πως ήταν αυτός που είχε σκοτώσει όλους αυτούς τους τυχαίους περαστικούς. Είπε πως το έβρισκε ενδιαφέρον να οργανώνει τέτοιες επιθέσεις θύματα των οποίων θα ήταν άτομα που ποτέ δε θα είχαν την ευκαιρία να προκαλέσουν τέτοιο θόρυβο γύρω από το όνομα τους. Αυτός, έστω και έτσι πίστευε πως τους την πρόσφερε.

Παρόλαυτα οι αντιφάσεις στην ομολογία του κίνησαν υποψίες και τελικά απεδείχθη πως δεν ευθυνόταν αυτός για τη δολοφονία του Ευστάθιου Μάστορη που ήταν η πρώτη στη σειρά, αντιθέτως το συμβάν του αθώου που δέχεται κινηματογραφικά τέτοια επίθεση ήταν και αυτό που του γέννησε την ιδέα να το μιμηθεί.

Η «στάση Μάστορη» μετονομάστηκε σε «στάση Ήρωα Μάστορη» και ο Ευστάθιος έμεινε στις μνήμες ως πρωταγωνιστής μιας παράξενης ιστορίας που τον έχρισε με ένοχη ευκολία ήρωα χωρίς όμως ποτέ να πλησιάσει στο να το δικαιώσει.
Η στάση ονομάζεται πλέον «στάση Ηρώων».

Ψυχρολουσία απο συνήθεια

Δεν υπάρχει τίποτα πιο ελάχιστα πρωτότυπο από έναν άντρα που πέφτει στην πισίνα ωθούμενος από το χέρι μιας γυναίκας. Είναι συγκεκριμένες και αξεπέραστες οι συνταγές που μας χαρίζουν γέλιο και συγκίνηση. Στο τέλος της παράστασης μη φύγετε χωρίς να πάρετε μια φωτοτυπία του εαυτού σας.

Στον τελευταίο χορό ο καβαλιέρος θα έχει μεταξωτά πόδια κι όμως τα σανίδια του πατώματος θα υποστούν τη συνηθισμένη φθορά. Τα παιδιά θα ρωτήσουν το θαλασσοπόρο πατέρα τους ποιες ήταν οι ανακαλύψεις του. Αυτός τρεμάμενος θα δείξει κάτι φωτογραφίες και αποκόμματα εφημερίδων και θα ανακουφιστεί όταν θα δει ότι αποκοιμήθηκαν τα παιδιά και τούτο το βράδυ.

Σε όλα τα τραπέζια αυτού του καφενείου, αλλά και της διπλανής καφετέριας και του μπαρ στο πιο κάτω στενό, η συζήτηση είναι κατά λέξη η ίδια. Οι καρέκλες δεν είναι αριθμημένες – δεν έχει σημασία πού θα καθίσετε. Πριν φύγετε μόνο μην ξεχάσετε τη φωτοτυπία του εαυτού σας.

Τελικά όμως ο πατέρας δε χρωστάει λογαριασμό στα παιδιά του, ο λαμπερός χορευτής δε φταίει που γέρασε και ο καθένας μας έχει το δικαίωμα να γελάει και να συζητάει για τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά και ξανά.